เอารูปลงไม่ได้ฟ่ะ- -




Commentโดนๆ...คลิ๊กที่นี่

นิยายทั้งหลายแหล่(ที่มันไม่ใช่นิยายรักติงต๊อง)

AC The 1 & Only 4 Ever

ไม่จำเป็นต้องได้เป็นตัวแทน เพื่อไปแข่งกับใคร
ไม่จำเป็นต้องยืนตรง เพื่อเป็นระเบียบวินัย มากมาย
ไม่จำเป็นต้องพูดว่ารัก โรงเรียน

เพราะทุกคน ที่พูดว่า โรงเรียน ยังงั้นอย่างงี้แย่ลง

ก็ ไม่ใช่ทุกคน ที่เป็นตัวแทนโอลิมปิก
ก็ ไม่ใช่ทุกคน ที่ยืนตัวตรง เป็นระเบียบเวลาเข้าแถวทุกครั้ง

ขอแค่พยายามทำ และ ทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ และ รักโรงเรียนจากใจ ก็พอแล้วครับ

อัสสัมชัญ อาจจะไม่ใช่ที่หนึ่ง ในใจของ ใครทุกคน
แต่อัสสัมชัญ ต้องเป็นที่หนึ่ง ในใจของเด็กอัสสัมชัญ ทุกคนครับ

เราเรียนอัสสัมมา 9ปี แล้วนะครับ(ตั้งแต่ ป.1 ส่วนมาก)
เราอยากเห็นอัสสัมที่เราเรียนเป็นแค่ทางผ่านหรอครับ เป็นทางผ่านที่เราจะไปเข้าเตรียมเพื่อ3 ปีเพื่อไปต่อมหาลัย เพราะคิดว่าเตรียมจะทำให้ติด (เตรียมเป็นพระเจ้า)
คิดดูว่าก่อนจะไปคุณทำความดีให้อัสสัมหรือยัง
คุณทำเพื่ออัสสัม หรือยัง
คุณภูมิใจในความเป็นอัสสัม มากแค่ไหน
คุณคิดว่าคุณอยากเป็นอัสสัมชนิกแบบเต็มความภาคภูมิใจไหม
คุณอยากทำให้เตรียมติดอันดับโดยทิ้งห่างโรงเรียนเราไปเรื่อยๆหรอครับ
คุณไม่อยากทำให้อัสสัมชัญที่เรารักมีชื่อเสียงหรอครับ
คุณภูมิใจในการร้อง เพลง สดุดีอัสสัมชัญ บูมอัสสัม หรือเพลงอื่นๆ ไหม
และที่สำคัญที่สุดที่ทุกคนต้องการ คุณภูมิใจที่ได้ใส่ เข็มอัสสัมไหมครับ

แม้ว่าเตรียมอาจจะวิชาการดีกว่าอัสสัม เข้ามหาลัยง่ายกว่าอัสสัม

แต่ไม่มีโรงเรียนไหนที่เราอยู่แล้ว ภูมิใจเท่าอัสสัม
ไม่มีโรงเรียนไหนที่เราจะครับกันมา 9 ปี เราสนุกกันมาตั้งแต่ป.1 มีไม่กี่โรงเรียนที่มีระบบรุ่นพี่รุ่นน้อง ไม่มีที่ไหนที่สอนความสามัคคี คุณลองคิดถึงวันที่คุณขึ้นไปแปรอักษรคุณภูมิใจไหม คุณรู้ไหมว่า นักเรียนโรงเรียนเราแม้เราอาจจะดูไม่ดีแต่เราก็มีความภาคภูมิใจมากครับ
ไม่มีโรงเรียนไหนที่ มีโรงเรียนหญิงอยู่ข้างๆ2 โรงเรียน มีไม่กี่โรงเรียนที่อยู่บนถนนสายประวัติศาสตร์ ไม่มีโรงเรียนไหนที่ใส่หัวคว้าน โดม่อน ไม่มีโรงเรียนไหนที่ใความพร้อม มีสิ่งต่างๆดีๆมากมาย มากกว่าวิชาการ คือเพื่อน ความภาคภูมิใจ ความรักกัน ความสามัคคี
แม้คำๆนี้อาจเป็นคำพูดเล็กน้อย ของผมคนนี้ ผมขอให้ทุกคนคิดให้ดีเถอะครับ เรายอมเสียสิ่งหนึ่งเพื่อได้อีกสิ่งหนึ่ง แล้วเรายินดีกับมันมากแค่ไหน คิดดูนะครับ ขอบคุณครับ

Credit AssumpBoard.com

เล่นเกมแล้วมีความสุข

สุข...พอๆกับคุณแม่ที่นั่งเมาท์กับเพื่อนในสมาคมแม่บ้าน
สุข...พอๆกับคุณพ่อที่ได้ออกรอบกอลฟ์กับก๊วนที่รู้ใจ
สุข...พอๆกับที่พี่สาวที่ไปเดินช้อปปิ้งกับเพื่อนที่คบกันมานาน
สุข...พอๆกับน้องชายที่ได้เล่นฟุตบอลกับทีมที่เล่นกันทุกเย็น
สุข...พอๆกับวัยรุ่นที่ชอบไปม่อสาว เดินเที่ยวได้ทุกอาทิตย์
สุข...พอๆกับได้ไปเดินเที่ยวกับแฟนเช้ายันเย็น

ถ้าคุณเป็นนักเล่นเกม คุณก็จะเข้าใจเองครับ

มันเหมือนกับว่า เราพยายามจะบอกว่า ที่เราไปเที่ยวมานี่ มันสวยยังไง, ที่เราเลือกอ่านการ์ตูนเล่มนี้ เพราะอะไร มันมีบางสิ่งบางอย่างที่... อธิบายเป็นเหตุผลได้ไม่ชัดเจน นอกจากคำว่า "รัก" หรือ "ชอบ" ครับ

ทุกคนย่อมมีงานอดิเรกกันทั้งนั้น แต่พอดีของผมมันคือการเล่นเกมแค่นั้นแหละ
ใครว่าเกมไร้สาระผมเถียงใจขาด อยากให้ผู้ปกครองของผมเข้าใจจริงๆ ตอนเด็กๆละห้ามนักหนา
อย่าเล่นเกมนะให้ตั้งใจเรียน
ทำอย่างกับไม่เคยเล่นเกมกันยังไงยังงั้น

Credit : tekkenthailandz.com